Arquivo da categoría: Pintura

“Los milagros del arte”(o que nos queda) en “La elegancia del erizo”

Xa fomos vendo como aparecían na novela as milagres da arte, das diferentes artes. Mais queda unha : a pintura. Aparece en moitas ocasións coma unha dualidade. Isto quizás sexa o único “problema” da novela, que os protagonistas plantexan a miúdo dúas opcións para elixir:

” ¿Vermeer o Caravaggio?”

(Procedencia da imaxe)

“Medusa”  Galería dos Uffizi. Florencia
Michelangelo Merisi Caravaggio

“¿Braga o Van Gohg?” De  Van Gohg  xa nin teremos que falar. Lembrade que a súa pintura inspirou O pintor do sombreiro de malvas que lemos o curso pasado. Aquí vos deixamos o enlace para refrescar a vista e a memoria.

Noutras ocasións a pintura plantéxase coma unha pregunta vital, isto é:  ante a vida, vale a pena vivila ainda que só sexa por ver otra vez unha obra mestra? Estas son as preguntas que, con respecto a iso,  se fai a pouco adolescente Paloma:

“(…) Bueno, cuando digo Arte, tengo que aclarar a qué me refiero: no estoy hablando sólo de las grandes obras de los maestros. Ni siquiera por Vemeer le tengo apego a la vida. Su obra es sublime pero está muerta(…)

Páxina 35

“(…) ¿Abrir la boca para decir, como mamá: “Parece que la Bienal del año pasado fue muy decepcionante” cuando daría la vida por sus plantas sin importarle que ardiera la obra entera de Vemeer? (…)

Páxina 124

https://i2.wp.com/www.dl.ket.org/webmuseum/wm/paint/auth/vermeer/vermeer.milkmaid.jpg

A leiteira (1658-1660)*

Rijksmuseum (Ámsterdam)

(Procedencia da imaxe)

“A bordadora de encaixe” no museo do Louvre

(Procedencia da imaxe)

 

 

 

 

 

 

 

“O astrónomo”, Vermeer

Museo do Louvre, París

(Procedencia da imaxe)

“(…) Os aseguro que fue impresionante: parecía un cuadro de Bacon. Hace siglos que en el cuarto de baño de mis padres hay un cuadro de Bacon enmarcado en el que sale una persona en el cuarto de baño, precisamente, pero a lo Bacon, o sea, en plan torturado y no muy atractivo(…) En cuanto a mí, volví a mi casa preguntándome : y bien, por uun Bacon al natural, ¿vale la pena seguir viviendo? (…)

” Páxina 71

E, ás veces, emprega a pintura como desculpa:

“(…) Hemos puesto como excusa que nos íbamos juntas al museo Dapper(…)

Páx. 286

Por outro lado, a señora Michel segue co seu “empeño” de ver, na vida, frgamentos de arte. Supoño que será para facela máis “vivible”, para sublimar este trance de vivir.

“(…) Es una naturaleza muerta que representa una mesa servida para una colación de ostras y pan. En primer plano, sobre una fuentecita de plata, un limón despojado a medias de su cáscara y un cuchillo de mango cincelado. En el trasfondo, dos ostras cerradas, un fragmento de concha, de nácar visible, y un plato de estaño que sin duda contiene pimienta. Junto a éstos, un vaso dado la vuelta, un panecillo empezado con su miga blanca a la vista y, a la izquierda, un gran vaso abombado como una cúpula invertida, de pie ancho y cilíndrico adornado con esferas de cristal, lleno a medias de un líquido pálido y dorado. La gama cromática va del amarillo al marfil. El fondo es de oro mate, un poco deslucido (…)

” Páxina 221

Pieter Claesz, naturaleza muerta con ostras. - “Es una naturaleza muerta que representa una mesa servida para una colación de ostras y pan. En primer plano, sobre una fuentecita de plata, un limón despojado a medias de su cáscara y un cuchillo de mango cincelado. En el trasfondo dos ostras cerradas, un fragmento de concha, de nácar visible, y un plato de estaño que sin duda contiene pimienta. Junto a éstos, un vaso dado la vuelta, un panecillo con su miga blanca a la vista y, a la izquierda, un gran vaso abombado como una cúpula invertida, de pie ancho y cilíndrico adornado con esferas de cristal, lleno a medias de un líquido pálido y dorado. La gama cromática va del amarillo al marfil. El fondo es de oro mate, un poco deslucido.” <BR> <BR>.... <BR> <BR>“¿Qué congruencia hay entre una obra de Claesz, una de Rafael, una de Rubens y una de Hooper? El ojo encuentra en estos maestros sin tener que buscarla, una forma que desencadena la sensación de la adecuación, porque a todos se nos aparece como la esencia misma de lo Bello, sin variaciones ni reservas, sin contexto ni esfuerzo” <BR>\t <BR>Barbery, Muriel. “La elegancia del erizo”. Seix Barral. Barcelona. 2007. Páginas 221-222. <BR> - Fotolog

                                   Pieter Claesz “Natureza morta con ostras”

(Procedencia da imaxe)

E amósanos a súa preferencia pola pintura holandesa (aquí ten afinidade con Paloma) fronte á italiana:

“(…) Soy ferviente admiradora de las naturalezas muertas.

He tomado prestadas de la biblioteca todas las obras del fondo pictórico buscando las de este género. He visitado el museo del Louvre, de Orsay y el de Arte Moderno, y he visto_ revelación y maravilla_ la exposición de Chardin de 1979 en el Petit Palais. Pero ni la obra entera de Chardin vale una sola obra maestra de la pintura holandesa del siglo XVII** Las naturalezas muertas de Pieter Claesz, de Willem Claesz_ Heda, de Willem Kalk y de Osias Beert son obras maestras del género, y obras maestras a secas, a cambio de las cuales, sin una sombra de vacilación, daría todo el Quattrocento italiano(…) “

Páxina 221

File:Pieter Claeszoon - Vanitas.JPG

Natureza morta vanitas co «Spinario» de Pieter Claesz

(Procedencia da imaxe)

“(…) ¿Qué congruencia hay entre una obra de Claesz, una de Rafael, una de Rubens y una de Hopper? El ojo encuentra en estos maestros, sin tener que buscarla, una forma que desencadena la sensación de la adecuación, porque a todos se nos aparece como la esencia misma de lo Bello, sin variaciones ni reservas, sin contexto ni esfuerzo (…)

Páxina 224

“As tres gracias” de Rafael, Museo Condé. Chantilly

(Procedencia da imaxe)

E agora “As tres gracias de Rubens”, que se atopan no museo do Prado (onde podemos ver moitas outras obras deste pintor). Non esquezamos tampouco aquel “estado de gracia” que viviu a señora Michel.

                           (Procedencia da imaxe)

“Habitación de hotel”, de Hopper,no Museo Thyssen-Bornemisza

(Procedencia da imaxe)

“(…) _ ¿Le gusta la pintura holandesa?_ me pregunta y, sin esperar respuesta, añade_: Si le dieran elegir entre la pintura flamenca y la pintura italiana, ¿cuál salvaría usted?

Argumentamos lo que dura un falso paso de armas en el que me complazco en exaltarme por el pincel de Vermeer_ pero muy pronto descubrimos que, de todas maneras, estamos ambos de acuerdo.

_ ¿Piensa usted que es un sacrilegio?_ pregunto.

_ En absoluto, mi querida señora_ me contesta, baqueteando sin ninguna consideración un ravioli de izquierda a derecha en el borde de su cuenco_, en absoluto, ¿acaso cree que he encargado la copia de un Miguel Ángel para exponerla en mi vestíbulo? (…)

Páxina 25

Galleria della Accademia. Florencia

(Procedencia da imaxe)

* Vermeer: A luz de Vermeer

Se queredes saber máis deste pintor, en especial do cadro “A leiteira”, podedes ler La joven de la perla, ou ver a película homónima.

Aquí tedes o trailer da película:

Manuel Rivas, no seu libro de relatos  Que me queres, amor? tamén tén un conto inspirado neste cadro:”A leiteira de Vermeer”.

 

** No museo do Prado pódense ver bastantes obras da pintura holandesa á que a señora Michel fai referencia.

 

Deixar un comentario

Arquivado en A elegancia do ourizo, Pintura, Recomendacións

Reunión e pintura en “Metafísica de los tubos”.

100_4178

O luns pasado reníuse o biblioTea, no que foi a primeira reunión deste curso en torno a un libro. Despertamos á lectura, coma a protagonista do noso libro despertou á vida, saboreando chocolate branco (grazas, Esme)

100_4179

O pracer do chocolate, o pracer da lectura. Aínda que seguimos tendo algún que se despista e non le o libro, os que si o fixeron compensáronnos dese contratempo, pois temos lectores ávidos, entregados e esixentes. E o que é máis, lectores que arrastran lectores. Foi para nós un pracer, recibir o comentario de Guille xa antes da reunión, foi estupendo escoitarlle dicir que o seu pai tamén se apuntou a ler o libro, o mesmo que a nai de Gemma. É fantástico que os pais/nais lean os libros que len os fillos, que ambiente mellor para falar dun libro que o ambiente familiar! É fantástico tamén que non só os pais lean os libros que len os fillos como unha supervisión das lecturas infanto-xuvenís, senón que os rapaces lean literatura sen idade e a compartan en familia.

Temos que dicir que dubidamos un pouco á hora de poñer este libro de Amélie Nothomb, “Metafísica de los tubos”, a  lectores tan xoves, pero arriscamos e gañamos. A pesar da dificultade inicial viron moi ben o cambio de persoa do narrador, por que e como se fai ese paso da terceira persoa á primeira. Os diferentes tipos de fronteiras que saen no libro, non só xeográficas, senón socias, raciais, etc. O telón de fondo histórico da historia persoal (segunda guerra mundial, o seu impacto en Xapón en diferentes clases sociais)

Viron as obsesións propias que a autora reflicte  no libro, percibiron alusións metaliterarias, todo isto nos da idea do nivel lector que temos este curso.

Gemma ocupouse de buscar unha entrevista á autora en El País con motivo da publicación deste libro.

A Christian o libro “encantoulle”; a Guille cautivouno a “ironía”; Iago, pouco expresivo nesta reunión, atopouno un libro “raro”. A Xoán Carlos resultoulle “moi forte”, segundo el mesmo dixo, el leuno desde a perspectiva dun pai.

Agora só nos queda agardar que os pais lectores se expresen a través dos seus comentarios  no blog. Farédelo? Lembrade que tamén podedes asistir ás reunións cando queirades e/ou poidades, non só tedes que vir a traer o avituallamento ós cativos.

Na hora de reunión tamén vimos na páxina de “El museo del Prado” o cadro de O Bosco, “O xardín das delicias”, ó que alude a protagonista do libro na páxina 127, na que falando dos seus desvelos di “A fuerza de frecuentar criaturas dignas de Jerónimo Bosco, mis insomnios, antaño maravillosos, se convirtieron en un martirio.”

Hai tamén unha alusión no libro a Rafael, pero a de O Bosco pareceunos máis significativa,  porque lle temos un especial cariño a esta obra, da que temos unha reprodución en lona que utilizamos nas “Misións pedagóxicas” no centro en cursos anteriores. Co recordo das misións recordamos tamén a Rodri, que agora está noutro centro e ó que botamos en falta e lembramos non só ó falar das “misións” da biblioteca.

Non imos perdernos en recordos deixamos unhas fotos do noso arquivo da “misións pedagóxicas”.

100_2287_resized(Museo ambulante en 1º A)

100_2484(“Xardín das delicias” e “Guernica” en 1º D)

Deixar un comentario

Arquivado en Pintura

“Pinacoteca de los sueños rotos”. Raquel Vázquez

E xa no día dos museos,  traémosvos unha recomendación poética dunha xove autora, Raquel Vázquez.

(Procedencia da imaxe)

Deixámosvos dous enlaces a dous blogs diferentes onde podedes atopar unhas mostras do bon facer de Raquel:

“El jinete perdido [René Magritte]”

“Autorretrato [Jean-Michel Basquiat]”

E rematamos co enlace ó blog de Raquel “Niebla eterna”

Deixar un comentario

Arquivado en Pintura, Recomendacións

“El misterio de Velázquez”. Eliacer Cansino

Relacionando pintura e literatura nesta semana previa ó día dos museos (18 de maio) recomendamos un par de títulos que podedes atopar na biblioteca.

O primeiro é “El misterio de Velázquez” de Eliacer Cansino (picade sobre a imaxe para ver os datos e resume do libro)

O segundo título que recomendavos sobre o mesmo pintor é de varios autores (entre eles o mesmo  Eliacer Cansino, os galegos Xabier P. Docampo e Xosé A. Neira Cruz): “Cinco contos sobre Velázquez”. Haino en castelán e galego, nós témolo en galego na biblioteca.

(Procedencia da imaxe)

Deixar un comentario

Arquivado en Pintura, Recomendacións

Literatura xuvenil e pintura

Xa que levamos dúas sesións do club de lectura, a de abril e a de maio, con lecturas que nos levan á pintura (Frida Kahlo e Van Gogh)

e neste mes de maio se celebra o día mundial dos museos, aproveitamos para deixarvos un enlace a un documento do Departamento de Educación do Museo Thyssen-Bornemisza no que podedes atopar unha  moi completa bibliografía de obras da literatura infantil e xuvenil que tratan o tema da pintura.

LA PINTURA EN LA LITERATURA PARA NIÑOS Y JÓVENES

 

Deixar un comentario

Arquivado en Pintura, Recomendacións

Despois da reunión: “O pintor do sombreiro de malvas”

 

100_4056

Onte reunímonos na biblioteca (que, como podedes apreciar na foto, decoramos para a ocasión) para falar de “O pintor do sombreiro de malvas”.O paquetiñó dourado co que lle demos o toque persoal á reprodución de Van Gogh non foi difícil adiviñar o que contiña.

100_4057

 

100_4058

Logo de pasearnos polo noso museo Van Gogh particular (v. entrada correspondente) comentamos un algo do libro, pero, salvo apreciacións coma a de Pedro de que o narrador é un “narrador testigo” e a lectura , por parte de Carme, do contiño “Un ramo de girasoles” do libro “Cuentos de cuando yo era”, que nos levou Esme, toda a reunión xirou en torno á pintura e ó personaxe de Van Gogh (“bo, loco e raro, que falaba pensando as cousas” apuntou Christian)

Ah! Iago a apuntou que lle gustara máis este libro ca “Palabras de auga”, que tivo que ler para a clase. A Jorge pareceulle que se podía ver ó autor dos dous libros reflectido na linguaxe de ambos (“usa palabras pouco habituais”, dicía.)

100_4054

 

E despois de dar boa conta do chocolate, de falar sobre o libro e incluso enredar demais, coma sempre, quedamos emplazados para a lectura de “A cidade en chamas” co que poñeremos fin á nosa Odisea deste ano.

Deixamos na biblioteca esta miniexposición (sen o paquetiño, claro) e nos próximos días publicaremos unha entrada con máis obras de Marcos Calveiro.

Vémonos o día 10 de xuño. Lémonos antes.

Deixar un comentario

Arquivado en Pintura

Reapertura do Museo Van Gogh de Amsterdam

Despois de meses pechado para a súa rehabilitación, reabríu onte o Museo Van Gogh, de Amsterdam (para coincidir co noso mes de Van Gogh no blog, vedes?, pois pechará de novo no 2014 para seguir a rehabilitación).

Neste museo, , que leva o nome de Van Gogh, atópase a colección máis importante de obras deste pintor.

(Procedencia da imaxe)

Fai  a súa reapertura coa exposición “Van Gogh en su taller”, na que se revelan novos achazgos sobre a pintura de Van Gogh. Podedes ler algunha curiosidade sobre estes achazgos na páxina da que procede a imaxe que seleccionamos (picade enriba) duns traballadores colocando o arquicoñecido cadro dos “Xirasols”.

(Procedencia da imaxe)

Deixar un comentario

Arquivado en Pintura