Antes da reunión: Quen é o pintor do sombreiro de malvas?

Continuamos ligando pintura e literatura. A lectura do próximo mes é “O pintor do sombreiro de malvas” de Marcos Calveiro. Lendo a obra xa vos decatades de que este “pintor do sombreiro de malvas”, non é un pintor calquera, e Vang Gogh. Que sabemos deste pintor?

Nesta entrada imos informarnos un poquiño da vida e obra deste home.

Vicent Van Gogh naceu no 1853 nos Países Baixos e morreu en Auvers-sur-Oise, en Francia o 29 de xullo do 1890 (de feito a obra de Marcos Calveiro toma como referencia a estancia de Van Gogh en Auvers-sur-Oise ata a súa morte). Ubícase no movemento do “postimpresionismo”.  Este término foi acuñado con motivo dunha exposición de pinturas de Paul Cézanne, Paul Gauguin e Van Goh, que se celebrou en Londres no 1910. É, coma o seu nome indica, unha prolongación do “impresionismo”. Os impresionistas utilizaban tamén cores vivas, unha aplicación compacta da pintura, pinceladas evidentes e temas reais, pero intentaron poñer máis emoción e expresión na pintura. Os postimpresionistas presentan unha visión máis subxectiva do mundo ca os seus antecesores.

Van Gogh tivo desde moi xoven inclinación ó debuxo, pero primeiro foi pastor, logo misioneiro e pintou a súa primeira gran obra “Os comedores de patacas”, no 1885. Obra de cores moi tristes e oscuros, como podedes observar nesta imaxe que vos adxuntamos.

(Procedencia da imaxe)

O colorido das súas obras posteriores, e polas que é máis coñecido, conseguíuna estando en Arles no 1888. O recoñecemento da obra de Van Gogh, como sucede en moitos casos, chegou tras a súa morte. Vivíu, ademais de en Arles, onde o visitou Gauguin, en Amberes e París.

A estancia de Gaughin en Arles destaca, non só pola relación profesional entre os dous pintores (Gauguin foi o que impulsou a Vang Gogh a pintar lugares históricos de Arles), senón pola relación persoal que contribuíu á lenda de Van Gogh. Este perdeu o lóbulo da orella esquerda en circunstancias non moi claras. Uns din que el mesmo se autolesionou ó saber que o seu irmán Theo, co que sempre mantivo unha relación moi estreita, casaba.

Gauguin di nas súas memorias que unha noite Vang Gogh se cabreou con el e perseguiuno cunha navalla, ata que finalmente se cortou a súa propia orella, a envolveu nun pano e lla levou como regalo a unha prostituta. Despois deste feito Gauguin non volveu máis a visitar a Van Gogh.

Sexa como sexa, Van Gogh era una persoa psicoloxicamente inestable, de feito os seus derradeiros anos, antes do seu suicidio, tivo continuos problemas que o levaron a ser recluído en varias ocasións en psiquiátricos, onde continuaba pintando. “A noite estrelada” (pintura que ilustra a portada de Marcos Calveiro) é unha pintura desta época, que se caracteriza pola presencia de moitos remuíños.

(Procedencia da imaxe)

Se queredes ler algo sobre Van Gogh da súa propia pluma, podedes ler “Cartas a Theo”, publicadas por Adriana Hidalgo Editora.

Tamén podedes ler “Van Gogh, el suicidado por la sociedad”, de Antonin Artaud.

Advertisements

Deixar un comentario

Arquivado en Pintura, Recomendacións

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s